ชบStory [5] : ตุ๊กตาหน้ารถ nc 13+

“ผมดีใจที่พี่ชอบคอนเสิร์ตของพวกเรานะครับ”

“พวกนายทำดีมากเลยนะ เหนื่อยหน่อยนะ สู้ต่อไป สู้ๆ”

“ขอบคุณมากครับ ขอบคุณที่วันนี้มาดูคอนเสิร์ตด้วย”

“เห้ย คนกันเองหน่า ต้องมาอยู่แล้วไอ่น้องชาย”

“ครับ”

ชานยอลยิ้มดีใจจนตาหยี ก็พี่เยซองหน่ะเป็นพี่ชายคนสนิทที่ชานยอลทั้งรักทั้งเคารพ วันนี้เขามาดูคอนเสิร์ตด้วย โคตรดีใจเลย

“ชานยอล กลับยัง ฉันง่วงแล้ว” ลำแขนใหญ่ถูกมือเล็กเขย่าแรงจนต้องหันไปมอง

“ฮ่าๆๆ พี่เยซองครับ ผมต้องกลับแล้ว ลูกหมางอแงแล้วล่ะครับ” ชานยอลหันมายิ้มกว้างให้พี่เยซอง ก่อนที่จะโดนฝ่ามือเล็กฟาดป้าบเข้าให้

“ใครเป็นหมากัน” แบคฮยอนยู่หน้างอแง คงเพราะง่วงแล้วด้วย

“เอ้า ลูกหมาน่ารักดีออกน้า ลูกหมาของยอล โอ้ย” โดนฟาดอีกซักทีจะเป็นอะไรไป โทษฐานพูดจาทำให้เขินต่อหน้าคนอื่น

“ฮ่าๆๆ โอเค งั้นกลับเถอะ พักผ่อนเยอะๆนะ พรุ่งนี้ยังต้องเหนื่อยอีก” พี่เยซองตบบ่าให้กำลังใจชานยอล พร้อมหันไปมองแบคฮยอนด้วย

“ครับพี่ งั้นขอตัวนะครับ”

“กลับแล้วนะครับ” ทั้งสองโค้งให้พี่เยซองก่อนที่ชานยอลจะเดินไปหยิบของของเขาและแบคฮยอนแล้วเดินนำแบคฮยอนออกมา โดยที่คนตัวเล็กไม่ต้องถืออะไรเลย เรียกว่าบริการทุกระดับประทับใจ

พอเดินออกมาก็เจอแฟนๆยืนรออยู่ด้านนอก สองคนเดินตรงไปที่รถเบนซ์คนหรู อันที่จริงหลายคนอาจจะคิดว่าแบคฮยอนชอบซ้อนเวสป้ากินลมชมวิวมากกว่านั่งรถหรูๆแพงๆ แต่เปล่าเลยจะรถอะไรก็ช่าง ขอแค่ชานยอลเป็นคนขับ แบคฮยอนก็ชอบหมดแหละ

แฟนๆส่งเสียงเรียกทั้งสองคน ยิ่งเห็นว่าชานยอลกับแบคฮยอนมาขึ้นรถกลับด้วยกัน เจ้าพวกขี้ชิปก็ยิ่งฟินกันไปใหญ่  แบคฮยอนเดินตรงไปฝั่งข้างคนขับทันที ส่วนชานยอลพอใส่ของไว้เบาะหลังเรียบร้อยก็ขึ้นนั่งฝั่งคนขับ ปิดประตูก่อนจะออกรถไป

เสียงเพลงเบาๆสบายๆเปิดคลอในรถ แบคฮยอนเอนเบาะลงก่อนจะหลับตา ชานยอลหันไปมองคนข้างๆเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งไปลูบหัวทุยๆอย่างเอ็นดู โดยที่มืออีกข้างยังจับพวกมาลัย สายตามองตรงไปยังท้องถนน

“ดูเหนื่อยขนาดนี้คงต้องกลับหอเลยล่ะมั้ง ว่าจะพาไปกินไก่ซักหน่อย”

“ห้ะ ไปๆ” แบคฮยอนลุกขึ้นหันขวับมองชานยอลอย่างรวดเร็ว อะไรก็ช่างเรื่องกินสำคัญที่สุด

“หืม อะไร เหนื่อยก็ไปพักเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องเหนื่อยอีกเดี๋ยวจะไม่ไหวเอา”

“เอ้าาาา เหนื่อยก็ต้องหาของใส่ท้องสิ กองทัพเดินด้วยท้องไม่รู้จักเหรอ” หันหน้าหาเรื่องอีกคนที่เมื่อกี้บอกว่าจะพาไปกินไก่ นี้ไงอยากไป ไม่ง่วงแล้ว ไม่เหนื่อยด้วย หายทันที

“…..”

“ชานยอล” แบคฮยอนตะแคงหันมามองใบหน้าหล่อของอีกคน เสียงเรียกชื่อหวานซะจนอีกคนแทบทนไม่ไหว ถ้าชานยอลหันมามองจะต้องแพ้ให้กับใบหน้าออดอ้อนน่ารักๆนี่แน่ๆ แต่เสียใจ คนตัวสูงสนใจทางข้างหน้ามากกว่า จะให้มัวแต่มามองได้ไง ไม่เป็นอันขับรถแน่ๆ

“พาฉันไปกินไก่นะ”

“….”

“นะนะนะ”

“….”

“นะ ชานชาน แบคอยากกินไก่” สรรพนามที่ใช้เรียกเปลี่ยนไปเมื่อเวลาจะอ้อนอะไรซักอย่าง

“….”

“ชานชานจ๋าาา” มือหนาที่กำลังจับพวงมาลัยตอนนี้ได้ถูกมือเล็กกอบกุมไว้ นิ้วโป้งลูบวนบริเวณหลังมือหนา ก่อนจะค่อยๆลูบผ่านแขนแกร่งขึ้นมาทีละนิดจนถึงกล้ามใหญ่ๆนั่น

“ไปกินไก่กัน…. นะ” มือเล็กลูบกล้ามแขนซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น อย่างชานยอลอ่ะเหรอ จะทนได้ซักเท่าไหร่กัน

เอี๊ยดดดดดด

แพ้…. แพ้แล้ว คนตัวสูงหักเลี้ยวเข้าข้างทางทันที ก่อนจะถอนหายใจแรง หันหน้ามองอีกคนที่จะไปกินไก่ให้ได้

“รู้มั้ยว่ายั่วกันในรถมันไม่ดีเลย ถ้ารถชนขึ้นมาจะทำยังไง” เสียงชานยอลนิ่งและต่ำจนน่ากลัว

“ก็….เค้าแค่อยากกินไก่” ใบหน้าสวยงอลงเพราะถูกดุ อันที่จริงก็ไม่ได้สำนึกผิดอะไรหรอกนะ แต่ถ้าเถียงชานยอลก็จะยิ่งโกรธ เดี๋ยวไม่พาไปกินไก่ทำไง นาทีนี้ต้องอ้อนไว้ก่อนล่ะ

คนตัวเล็กก้มหน้านิ่งไปจนชานยอลรู้สึกผิดซะเอง มือหนาเอื้อมไปจับใบหน้าสวยให้เงยขึ้นมา ใช้มือลูบแก้มขาวเนียนที่ช่วงนี้แก้มย้วยๆนั่นหายไปเพราะออกกำลังกายบ่อย

“อยากกินขนาดนั้นเลย?” แบคฮยอนพยักหน้าหงึกๆ แววตาอ้อนวอนสุด

“งั้นก็ได้ เดี๋ยวจะพาไปกิน”

“เย้ ชานยอลน่ารักที่สุด” คนตัวเล็กตะโกนลั่นรถ ดีใจสุดอะไรสุด จะได้กินไก่ละเว้ยย แค่คิดก็น้ำลายไหลแล้ว

“แต่”

“….”

“ขอรางวัลด้วย” ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของคนตัวสูงแบคฮยอนรู้ดีกว่าใคร ชานยอลโน้มตัวเข้าใกล้แบคฮยอนจนใบหน้าแทบชิดกัน

“อะไร เอารางวัลหลังไปกินสิ มาเอาก่อนกินได้ไง ขี้โกง” แบคฮยอนยกมือขึ้นยันใบหน้าหล่อเอาไว้ เบี่ยงหน้าหลบนิดๆ อะไรวะจู่ๆก็ยื่นหน้าเข้ามา นี่ก็คน เขินเป็นนะเว้ยย

“ไม่เอา จะเอาตอนนี้” พูดแล้วก็ก้มลงไปอีก

“ชานยอล นี่มันในรถนะ”

“ฟิล์มชนิดดำสั่งทำพิเศษ ไม่มีใครเห็นแน่นอน” ชานยอลจับมือแบคฮยอนออก ก่อนจะประกบริมฝีปากบางทันที

“อื้อออ” คนตัวเล็กตกใจเล็กน้อย ก่อนจะจูบตอบริมฝีปากหนากลับไป ไม่ให้เสียชื่อบยอนแบคฮยอน

คนตัวสูงจูบเม้มริมฝีปากบนและล่างอย่างกระหาย ใครมันจะไปทนไหวละ มีตุ๊กตาหน้ารถน่ารักขนาดนี้ ปาร์คชานยอลถือว่าทนเก่งที่สุดแล้ว

มือเล็กทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นประกบลงบนใบหน้าหล่อ ริมฝีปากบางเผยอออกเล็กน้อย เพื่อให้ลิ้นร้อนของคนตัวสูงได้เข้าไปฉกชิมความหวานด้านในได้สะดวก

บทจูบอันเร่าร้อนยังคงดำเนินต่อไป เกิดเสียงดังจ๊อบแจ๊บน่ารำคาญดังไปทั่วรถคันหรู ตอนนี้ชานยอลคิดว่าเลิฟซีนในรถนี่มันลำบากจริงๆ ไอ่ที่กั้นระหว่างคนขับเกะกะเหลือเกิน ให้ตายเถอะ

“อืมม” มือเล็กขยุ้มเรือนผมสีแดงเข้มของคนตัวสูง ลิ้นหนาและลิ้นบางตวัดพันหาความหอมหวานของกันและกัน

“อืออ” มือเล็กทุบไหล่ชานยอลเบาๆเพื่อขออากาศหายใจ ชานยอลถอนจูบออก ก่อนจ้องหน้าคนตัวเล็กด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เล่นเอาอีกคนอายม้วนไปเลย

“อย่ามองแบบนี้ดิ”

“ทำไม เขินหรือว่าไม่ชอบ” ปาร์คชานยอลขี้แกล้ง

“…..”

“ตอบดิ”

“ก็…ข…เขิน”

“หืมม เขินทำไม”

“….”

“คนกันเอง” ประโยคนี้กระซิบแผ่วเบาเหมือนตั้งใจพูดให้ได้ยินแค่สองคน เบาเสียคนใจดวงน้อยของแบคฮยอนลอยหวิวไปเลย

“คิกคิก ชานยอล” แบคฮยอนหัวเราะคิกคักเมื่อชานยอลก้มลงซุกซอกคอขาว

“ชานยอล….ตัวเหม็น”

“หืมม ไม่เห็นเหม็นเลย หอมจะตาย” ว่าแล้วก็ก้มลงสูดดมซอกคอขาวเต็มปอด

“ไม่ ฉันหมายถึงนายอ่ะเหม็น” น่าตาตอนแซวแฟนนี่น่ารักอย่าบอกใครเลย

“หืมม งั้นไก่อะไรนั่นไม่ต้องไปกินแล้ว”

“….”

“กลับหออาบน้ำเลยแล้วกัน”

ในรถเขาไม่เอ็นซีกันเนอะ มันไม่สะดวก อิอิ ไปต่อกันที่หอเนอะ จิ้มโลดด
 http://auaumlovecb.blogspot.com/2016/07/chanbaek-moment-nc-18.html

                          ฟิคเรื่องอื่นๆจิ้มๆๆ auaumlovecb.blogspot.com

#ชบstory

@Auaum_CB