กลิ่นหอมสำหรับคุณคืออะไรเหรอ? น้ำยาปรับผ้านุ่มดาวน์นี่
หรือน้ำหอมไฮโซจากต่างประเทศ แต่สำหรับปาร์คชานยอล
กลิ่นหอมมาจากผู้ชายตัวเล็กตรงหน้านี่ต่างหาก
แบคฮยอนเดินออกมาจากห้องน้ำ
กลิ่นสบู่กับแชมพูหอมฟุ้งไปทั่วห้องนอน คนตัวเล็กเพิ่งกลับมาจากงานเลี้ยงปิดกล้อง
อุตส่าห์โทรบอกให้ชานยอลนอนก่อนเลยไม่ต้องรอ ก็ไม่ยอมนอน ดูสิ
มานั่งหน้าบูดเพราะง่วงอยู่เนี่ย ถ้าง่วงก็นอนเซ่ ใครถ่างตาอยู่เหรอ?
คนตัวเล็กเดินมาคว้าโทรศัพท์ที่หัวเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่บนที่นอน
วันนี้อิ่มมาก ของกินที่งานเลี้ยงมีแต่อร่อยๆ กินจนพุงนูเทล่าจะแตกเลยล่ะ
“แบคฮยอน
ผมยังไม่แห้งเลย อย่าเพิ่งนอนสิ” ชานยอลที่นั่งหน้าบูดเอาแต่จ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่นานก็พูดขึ้น
แบคฮยอนหันไปมองอีกคนเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้น
“เอาน่า
เดี๋ยวมันก็แห้งเอง ขี้เกียจเช็ดอ่ะ อยากนอน” พูดจบก็หันมาสนใจสมาทร์โฟนในมือ
เช็คความเป็นไปในโซเชียลหน่อย อยู่ในงานเลี้ยงไม่ได้เปิดดูเลย
ชานยอลมองเจ้าลูกหมาตัวดื้อที่ไม่ยอมฟังคำพูดของเขาเลย
ให้ตายเถอะ ที่ถ่างตารออยู่นี่ก็เพราะคิดถึงนะ คนตัวสูงลุกขึ้นจากเตียง
ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กแล้วเดินกลับมาที่เตียงนอน
“ลุกขึ้น”
“ห๊ะ”
“ลุกขึ้น
จะเช็ดผมให้” จะเกรี้ยวกราดอะไรเบอร์นั้น พูดดีๆก็ได้
แบคฮยอนลุกขึ้นนั่งตามที่อีกคนสั่ง
ก่อนที่ชานยอลจะนั่งซ้อนด้านหลังเพื่อเช็ดผมในคนตัวเล็ก
มือหนาจับผ้าวางลงบนศีรษะคนตัวเล็ก
ก่อนที่จะออกแรงเบาๆเช็ดผมให้อีกคน สัมผัสของชานยอลอ่อนโยนมาก
ไม่เห็นเหมือนหน้าตาที่เกรี้ยวกราดอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว
“หงุดหงิดอะไรอ่ะ
ง่วงเหรอ ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องรอ”
“หงุดหงิดที่พูดไม่ฟังมากกว่า
เดี๋ยวมันจะไม่สบายแล้วมาไอค่อกแค่กๆ รำคาญ” บ่นๆ
พูดจากวนตีนไปงั้นแหละ จริงๆเป็นห่วงหรอก ถึงได้มานั่งเช็ดหัวทุยๆอยู่เนี่ย
“หืม
แรงอ่ะ นึกว่าเป็นห่วงซะอีก” แบคฮยอนยู่หน้า
ซึ่งชานยอลคงจะไม่เห็นว่าตอนนี้แบคฮยอนกำลังทำน่าตาน่าหยิกขนาดไหน
พอเห็นอีกคนเงียบ
แบคฮยอนก็หันไปมองชานยอลนิดๆ ก่อนจะหันตัวเข้าหาแล้วซบศีรษะทุยลงบนไหล่กว้าง
“….”
“หยุดทำไม
กำลังสบายเลย” เสียงเล็กพูดขึ้นทั้งที่หน้ายังซุกอยู่ที่ไหล่กว้างของคนตัวสูง
ชานยอลถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่จะเช็ดผมให้คนตัวเล็กต่อ ทำไมชอบอ้อนกันนะ
แล้วเขาก็ไม่เคยทนลูกไม้นี้ได้เลยซักครั้งเดียว
“หอม”
เสียงทุ้มเอ่ยออกมาเบาๆ เมื่อกลิ่นหอมของหัวทุยๆลอยขึ้นมาเตะจมูก
หอมจนต้องก้มลงไปดมอีกรอบ
“หอมที่เดียวเหรอ”
แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นสบตากับชานยอล
“….”
“ตรงอื่นไม่หอมรึไง”
แบคฮยอนกัดริมฝีปากบาง ยกยิ้มพร้อมยักคิ้วใส่คนตัวสูง
อ่อยมากกกกกกกก บยอนแบคฮยอน
“อะไร!!”
อ่อยขนาดนี้ใครมันจะไปทนไหววะ ชานยอลหลบตาหันหน้าหนีคนตัวเล็ก
พยายามระงับอารมณ์ ที่ไม่รู้ว่าเป็นอารมณ์โกรธหรืออารมณ์อย่างอื่นกันแน่
“นี่”
แบคฮยอนจับใบหน้าหล่อของชานยอลให้หันมามองหน้ากัน
“….”
“ขมวดคิ้วมากๆ
ระวังเป็นริ้วรอยจะแก่ไม่รู้ตัว” แบคฮยอนจดนิ้วชี้ลงบนระหว่างคิ้วของชานยอล
ขยี้ๆคลายคิ้วที่ขมวดเป็นปมอย่างหมั่นเขี้ยว แล้วหัวเราะคิกคักชอบใจ
“แกล้งฉันเหรอ”
“ไม่ได้แกล้ง”
“ไม่อยากนอนใช่มั้ยคืนนี้”
“ถ้าอยากนอนจะนั่งอยู่ตรงนี้เหรอ”
สิ้นคำพูดของคนตัวเล็ก ร่างบางๆก็ถูกจับให้นอนราบลงกับเตียงทันที
ขอสาบานว่าปาร์คชานยอลพยายามจะหยุดแล้ว แต่อีกคนก็พยายามจะจุด
เดี๋ยวได้มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านแน่ แบคฮยอน
“ยั่วจังเลยนะ
ไปยั่วกับคนอื่นแบบนี้รึเปล่าเนี่ย” ชานยอลจ้องตากับคนใต้ร่างอย่างไม่ยอมแพ้
ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน
“แล้วคิดว่าไงอ่ะ”
ท้าทายมาก ไอ่คำพูดกวนประสาทนี่ปกติก็น่ารักดีอยู่หรอก
แต่ไม่ใช้กับเวลานี้ บยอนแบคฮยอนกำลังท้าทายปาร์คชานยอล
“คิดว่า….จะต้องลงโทษคนขี้ยั่วนะสิ” พูดจบก็ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาว
รุนแรงเหมือนคนหิวกระหายยังไงยังงั้น
“อ่ะ”
แบคฮยอนร้องออกมาเมื่อชานยอลดูดซอกคอขาวแรงไปหน่อย เจ็บจี๊ดๆ
แต่ก็เสียวดี
เมื่อซุกไซร้ซอกคอแล้วฝากรอยแสดงความเป็นเจ้าของจนพอใจ
มือหนาก็ถกเสื้อยืดตัวบางขึ้น จนยอดอกสีสวยปรากฏให้เห็นตรงหน้า รอช้าทำไม
คนตัวสูงก้มลงใช้ริมฝีปากหนาครอบครองทันที
“อื้ออ”
แบคฮยอนร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน แขนเล็กยกขึ้นคล้องคอคนด้านบน
ก่อนที่มือเล็กจะขยุ้มกลุ่มผมสีแดงจัดของคนตัวสูง เพื่อระบายอารมณ์
ชานยอลใช้ลิ้นเล่นกับยอดอกคนตัวเล็ก
ดูดบ้าง เม้มบ้างจนมันแข็งสู้ มือหนาทำหน้าที่ลูบไล้ไปตามเอวคอดและหน้าท้องแบนราบ
ก่อนจะล้วงเข้าไปในกางเกงของอีกคน
“ช…ชาน” แบคฮยอนครางเมื่อมือหนาเลื่อนไปสัมผัสโดนส่วนนั้นจนเสียววูบวาบไปหมด
ชานยอลจัดการถอดกางเกงคนตัวเล็กออกทันที ก่อนจะซุกใบหน้าลงที่ซอกขาขาวด้านใน
“อ๊าาา”
เสียว ความเสียวแล่นเข้าเล่นงานแบคฮยอนจนห้ามเสียงร้องไม่ไหว
สะใจคนตัวสูงล่ะ ชานยอลลากลิ้นไปตามเรียวขาของอีกคนก่อนจะดูดมันจนเกิดรอยแดง
“ได้ข่าวว่าไปถ่ายรูปโชว์กล้ามมานิ
คนฮือฮาใหญ่เลย” เสียงทุ้มพูดขึ้นโดยที่ยังไม่เงยหน้าจากซอกขาขาว
“อื้ออ”
“ดูภูมิใจกับกล้ามลูกปูจังเลยนะ”
“ซักวันฉันจะอัพกล้าม
อ๊ะ ให้เท่านายเลยคอยดู” ชานยอลเงยหน้าขึ้นมองแบคฮยอน
สายตาคนตัวสูงตอนนี้น่าหมั่นไส้ที่สุดบอกเลย
“ไว้ถึงวันนั้น….ค่อยว่ากันอีกที” พูดจบก็ลากนิ้วชี้ผ่านช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็ก
ก่อนจะสอดนิ้วชีเข้าไปข้างใน
“อื้ออ”
แบคฮยอนเกร็งตัว บีบรัดนิ้วของชานยอลแน่น
ทั้งเจ็บแล้วก็เสียวในเวลาเดียวกัน
“อ่าาา
ไม่อยากจะคิดเลย ว่าถ้าปาร์คน้อยเข้าไปมันจะเป็นยังไงนะ” ชานยอลอมยิ้มก่อนจะเพิ่มนิ้วเข้าไปเป็นสองและสามนิ้ว
“อ๊ะ…อื้อออ” เสียงเล็กครางออกมาเมื่อนิ้วทั้งสามเริ่มขยับเข้าออกเป็นจังหวะ
ความเจ็บปวดในตอนแรก เปลี่ยนเป็นความเสียวที่ยากจะบรรยาย
เมื่อเห็นว่าแบคฮยอนเริ่มปรับตัวได้
ชานยอลจึงถอนนิ้วออก ก่อนจะลุกขึ้นถอดกางเกงตัวเอง
ใช้มือรูดรั้งแก่นกายให้พร้อมใช้งานจนมันพองขยายเต็มมือ
แล้วจับมันจ่อเข้าช่องทางสีสวย ก่อนจะกดส่วนหัวเข้าไป
“อาาาส์
อย่ารัดแน่นนักสิ” ชานยอลหลับตานิ่วหน้าเพราะช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็กรัดแท่งเอ็นของเขาแน่นเกินไป
รัดแน่นแบบนี้มีหวังเสร็จก่อนขยับแน่ๆ
“อื้ออ…ช..ชาน”
“แบค…แบคใจเย็นๆ” ชานยอลก้มลงประกบริมฝีปากกับคนตัวเล็ก
เพื่อให้รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
“จะขยับละนะ”
พูดจบสะโพกหนาก็เริ่มขยับทันที
ขยับเป็นจังหวะช้าๆเพื่อให้คนตัวเล็กได้ปรับตัว
“อ่ะ
อ๊าาาา” แบคฮยอนแอ่นอกเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียว
ปากเล็กอ้าออกเพื่อกอบโกยอากาศเข้าปอด เมื่อตัวเองเริ่มหายใจไม่ทัน
“อืมม
แบค…ซี้ดดด” ชานยอลซู๊ดปากด้วยความเสียว
สะโพกหนาขยับเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น
Rrrrrrrrrrrrrrr
เสียงโทรศัพท์มือถือของใครซักคนดังขึ้น
ใครจะสนใจก็สนไปเถอะ แต่ไม่ใช่กับปาร์คชานยอลในเวลานี้
สะโพกหนายังคงขยับเข้าหาความสุขสมด้านใน
“ช..ชานยอล”
“….”
“โทรศัพท์...”
เสียงโทรศัพท์ยังคงส่งเสียงดังแข่งกับเสียงหน้าท้องกระทบสะโพกอวบ
“ปล่อยมัน….อ่าาาา…ไม่รับได้มั้ย” ชานยอลหลับตา
สะโพกหนายังคงร่อนใส่ช่องทางด้านหลังไม่หยุด
“อื้อออ…เผื่อมี….อ๊ะ..ธุระด่วน”
“ใครมันโทรมาวะ
เวลาแบบนี้” ชานยอลบ่นหัวเสีย ใครแม่งโทรมาวะ
นี่มันเวลาไหนแล้ว ขอให้เป็นธุระด่วนอย่างว่าจริงๆเถอะ
กิจกรรมตอนนี้จึงต้องหยุดลงก่อน
โดยที่ยังอยู่กันในท่าเดิม แบคฮยอนเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์เพื่อดูว่าใครโทรมา
ก่อนแบคฮยอนจะกดรับสาย ชานยอลจับข้อมือแบคฮยอนไว้ หันหน้าจอเพื่อดูชื่อคนโทร
แล้วกำชับแบคฮยอน
“3 นาที….เท่านั้น!!” แบคฮยอนพยักหน้ารับคำก่อนจะกดรับสาย
“ฮัลโหลครับ
พี่จุนกิ”
(แบคฮยอน
ถึงหอแล้วใช่มั้ย?)
“อ..อ๋อ ครับ ถึงแล้วครับ”
(ไม่เห็นโทรบอกกันเลย
เป็นห่วงอยู่ก็เลยโทรมาเนี่ย)
“แหะๆ
ผมลืมสนิทเลย ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะครับฮยอง”
(โอเค
ไม่เป็นไร ถึงหอก็ดีแล้ว..นี่นายนอนรึยัง ฉันโทรมากวนนายรึเปล่า?)
“อ๋อ
ไม่ครับ ผมยังไม่ อื้ออ” แบคฮยอนรีบตะครุบปากตัวเองทันที
เมื่อรู้ตัวว่าส่งเสียงอะไรออกไป
(มีอะไรเหรอแบคฮยอน)
“อ่ะ
ป..เปล่าครับ” แบคฮยอนฟาดมือลงบนไหล่คนด้านบนที่กำลังเล่นอะไรไม่เข้าท่าอยู่
(เป็นอะไรหรือเปล่าแบคฮยอน)
“ไม่…อ่ะ ไม่เป็นไรนี่ครับ” สะโพกหนาคงยังขยับแกล้งคนตัวเล็ก
แบคฮยอนบีบมือลงบนไหล่ชานยอลอีกครั้ง ให้หยุดทำอะไรบ้าๆซักที แต่ไอ่บ้าชานยอลเหมือนจะไม่ยอมหยุดเอาง่ายๆ
(แต่เสียงนายแปลกๆอ่ะ)
“ฮยองครับ
ไว้ พ..พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน…อื้ออ…นะครับ”
(เดี๋ยวแบค-) ตื้ดๆๆๆ
สายถูกตัดไปโดยชานยอลก่อนที่คนตัวสูงจะปิดโทรศัพท์เจ้าปัญหานี่ไปซะเลย จะได้ไม่มีใครหน้าไหนโทรมาอีก
มือหนาโยนโทรศัพท์ไปไกลๆ
ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าคนตัวเล็กที่มองเขาด้วยสายตาคาดโทษ ชานยอลยักคิ้วกวนๆใส่อีกคน
ทำไมอ่ะ ไม่รู้สึกผิดหรอกนะ
“แรงไปรึเปล่า”
แบคฮยอนจ้องดวงตากลมโตของชานยอลอย่างโกรธๆ รู้ว่าหึง
แต่นี่มันเยอะไปรึเปล่า
“ไม่แรงไปหรอก
แล้วก็ไม่ได้หึงไม่มีเหตุผลด้วย”
“แล้วที่ทำไปเมื่อกี้มันมีเหตุผลดีๆรึไง
ถ้าเขารู้ฉันจะไปเข้าหน้าเข้ายังไงอีก”
“ก็ไม่ต้องไปเข้าสิ
ไม่ต้องไปคุยไม่ต้องไปยุ่งเลย”
“….”
“ได้ข่าวว่าสนิทกันนิ
ชอบเขามากเหรอ”
“ชอบสิ
พี่จุนกิเขาเป็นคนน่ารัก เป็นใครใครก็ชอบ” แบคฮยอนไม่รู้หรอกว่าตอนนี้กำลังยั่วโมโหคนตัวสูงอยู่
“ให้พูดอีกทีว่าระหว่างฉันกับฮยองนั่น
นายชอบใครมากกว่ากัน”
“อ๊ะ”
แบคฮยอนครางออกมาเมื่อความเสียวแล่นเข้าเล่นงานอีกครั้ง
ชานยอลควงสะโพกบดเบียดท่อนเอ็นร้อนเข้าช่องทางหลัง
สอดแขนเข้าใต้ขาพับของแบคฮยอนเพื่อให้ขยับได้สะดวกขึ้น
“อื้อออ
ช…ชาน” เสียว เสียวจนครางออกมาไม่เป็นภาษา
คนตัวเล็กจิกนิ้วลงบนที่นอนเพื่อระบายอารมณ์ที่พุ่งพล่าน บิดตัวแอ่นอกเมื่อมือหนาเลื่อนมาสะกิดที่ยอดอก
“คิดว่าฉันหึงมั้ยที่เห็นนายถ่ายรูปกับคนอื่น…อืมม…แล้วมีแต่รูปน่ารักๆ…อาาาาส์”
“อ่ะ…อ๊าาา”
“คิดว่าฉันพอใจ....ซี๊ดดด…ที่เห็นนายไปน่ารักใส่คนอื่นอย่างนี้เหรอ”
ชานยอลหลับตากระแทกแก่นกายอย่างรุนแรง
พร้อมกับคำพูดเชิงน้อยใจคนตัวเล็ก
“อือออ”
“แล้วนายยังจะประชด…อืม…บอกว่าชอบเขาอีก”
“ช…ชานยอล”
“ซี๊ดดด…คนใจร้าย” ความน้อยใจทั้งหมดที่อัดอั้นอยู่ก็ทะลักออกมาหมด
แบคฮยอนลืมตามองคนขี้ใจน้อยที่กระแทกกระทั้นเข้ามาไม่หยุด มือเล็กสองข้างยกขึ้นทาบใบหน้าหล่อของคนด้านบน
“ม….ไม่….ไม่ใช่อย่างนั้น…อื้ออ”
แบคฮยอนหลับแน่นเมื่อคนตัวสูงโน้มตัวลงมาทำให้ท่อนเอ็นเข้าไปลึกกว่าเดิม
ชานยอลก้มลงจูบริมฝีปากบางด้วยความรุนแรง ซึ่งแบคฮยอนก็จูบตอบอย่างไม่มีใครยอมใคร
“อื้ออ…เร็ว…เร็วอีก”
“อาาาาส์
แบค”
“ร…แรงๆ อื้ออ ชาน” แบคฮยอนเลื่อนมือกอบกุมแก่นกายเล็กของตัวเองแล้วชักขึ้นชักลงเมื่อตัวเองรู้สึกใกล้จะถึง
ชานยอลเร่งสะโพกให้เร็วขึ้นอีกตามคำขอของแบคฮยอน ในขณะที่มือเล็กก็รูดรั้งเร็วขึ้นเช่นกัน
“จะ…แล้ว…อ่ะ…อ๊าาาา” แบคฮยอนกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มมือเล็กและหน้าท้องแบนราบ
เชิดหน้าหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอด
“อืมม…ซี๊ดดด” สะโพกหนายังคงขยับอย่างต่อเนื่อง
ชานยอลเองก็ใกล้จะถึงแล้วเช่นกัน คนตัวสูงกระแทกแกนกายซอยถี่ยิบ ก้มลงมองคราบน้ำเหนียวหนืดบนหน้าท้องคนตัวเล็กยิ่งทำให้อารมณ์พุ่งพล่านมากยิ่งขึ้น
“อืมม….อาาาาส์” เหงื่อกาฬไหลไปตามโครงหน้าหล่อและผิวกายกำยำนั่น
ชานยอลกระแทกสะโพก หลับตารับความรู้สึกในจังหวะสุดท้าย
“อาาาส์”
น้ำรักฉีดพุ่งเข้าไปยังช่องทางด้านหลัง ก่อนจะไหลย้อนลงมาเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด
ชานยอลขยับอีกสองสามครั้งเพื่อให้ปล่อยออกมาจนหมด หอบหายใจรุนแรงก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากบางแล้วนอนซุกหน้ากับซอกคอขาว
“ขี้น้อยใจจังเลย
พอหึงโหดแล้วก็รุนแรงด้วย” แบคฮยอนเอ่ยออกมาเบาๆข้างหูคนตัวสูง
“อืออ
ขอโทษ….ไม่เจ็บใช่มั้ย” พูดโดยที่ยังซุกหน้าหอบหายใจอยู่
“เจ็บสิ
ถามได้ ลองมาโดนเองมั้ยละ”
“ห๊ะ
ขอโทษนะ” ชานยอลเงยหน้าขึ้นมองหน้าแบคฮยอนอย่างรู้สึกผิด ชานยอลไม่ได้อยากจะรุนแรง ไม่ได้อยากจะหึงโหด ไม่ได้อยากให้คนตัวเล็กเจ็บ เขาอยากทะนุถนอมคนตัวเล็ก
แต่เมื่อกี้มันห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ
แบคฮยอนส่ายหน้าเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนใบหน้าให้คนตัวสูงอย่างเบามือ
“ไม่เป็นไร
แค่ไม่ขึ้หึง ไม่ขึ้น้อยใจก็พอแล้ว ห้ามแกล้งอะไรบ้าๆแบบนี้อีกด้วย” แบคฮยอนทำหน้าดุ
“ก็อย่าน่ารักกับคนอื่นได้ป่ะล่ะ
ความน่ารักของแบค ชานอยากจะเก็บเอาไว้ดูคนเดียว”
“จะทำได้ยังไงกัน
พูดไปเรื่อย” แบคฮยอนตบแก้มชานยอลเบาๆ ก่อนจะยิ้มออกมา
“อ่ะ”
แบคฮยอนร้องออกมาเมื่อชานยอลถอนแก่นกายออกแล้วครูดกับผนังด้านในจนมันเสียวขึ้นมาอีกก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กขึ้นแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำ
“เดี๋ยวชานถูหลังให้นะครับ”
Talk: คริคริ
ตอนนี้เขียนเป็นของขวัญที่ช่วงนี้มีโมเม้นชานแบคเยอะ เยอะจนกลัวว่าจะตกงานเลย
ช่วงนี้ชานแบคทำตัวเปิดเผยมาก ไม่ป๊อดกันแล้ว อิอิ เอ็นซีที่เราเขียนหวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ5555555
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น