กลางดึกสงัดที่ใครหลายคนอาจจะกำลังหลับใหล
เพื่อตื่นขึ้นมาต้อนรับวันใหม่ในวันพรุ่ง แต่ไม่ใช่สำหรับบยอนแบคฮยอน
คนตัวเล็กกำลังตื่นเต้น
เพราะเวลาอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้จะก้าวสู่วันใหม่ที่พิเศษสุดๆ
วันเกิดของเขา…
ภายในห้องเงียบสนิท
มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำลายความเงียบ กับเสียงลมหายใจของคนข้างๆ
ที่ทำให้ยังรู้ว่าไม่ได้อยู่คนเดียว คนตัวเล็กเหลือบตามองผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆ
ชานยอลกำลังเล่นโทรศัพท์อยู่และไม่มีท่าทีจะหันมาคุยแม้แต่น้อย อะไรกัน
ไม่กี่นาทีก็จะวันเกิดแล้วนะ ไม่คิดจะสนใจกันหน่อยเหรอ
คนตัวเล็กทำหน้ายู่ก่อนจะหันกลับไปสนใจสมาร์ทโฟนในมือตัวเองบ้าง
เขากำลังคิดคำพูดที่จะโพสต์ลงไอจีในวันเกิด
ครุ่นคิดอยู่ซักพักก่อนที่จะหลุดออกจากภวังค์ความคิดด้วยเสียงเตือนข้อความที่มาใหม่
ชานยอลลี่
แบคฮยอนแบคฮยอนแบคฮยอนปาคูเฮน 12.00
สุขสันต์วันเกิดนะ 12.00
คนตัวเล็กเหลือบมองคนตัวสูงข้างๆที่ทำเป็นกำลังนอนเล่นโทรศัพท์เหมือนกับว่าไม่ได้เป็นคนส่งข้อความเมื่อสักครู่มา
เยป 12.00
‘ครืด…..ครืด’
เสียงสั่นเตือนของอีกคนดังขึ้น
เมื่อแบคฮยอนกดข้อความส่งไปทันที คนตัวเล็กชำเลืองมองอีกคนเล็กน้อยก่อนที่เสียงเตือนข้อความของเขาจะดังขึ้นบ้าง
ชานยอลลี่
ฉันเป็นคนแรกใช่มั้ย??
12.00
หรือว่าไม่ใช่? 12.00
แบคฮยอนยิ้มกับความตรงต่อเวลาในการอวยพรวันเกิดให้เขาแบบนี้ทุกปี
แล้วก็จะต้องถามว่าเป็นคนแรกใช่มั้ยทุกปีเช่นกัน
ขอบจรัยน้า!!
>< คิคิคิ 12.00
คนตัวเล็กคิดว่าภาษาที่วิบัติขึ้นเมื่อกี้จะต้องน่ารักมากแน่ๆ
คนตัวเล็กอมยิ้ม แล้วจ้องไปที่จอโทรศัพท์ เพื่อรอข้อความตอบกลับจากคนข้างๆ
ชานยอลลี่
อ่า ไม่ใช่เหรอ? 12.00
คิคิคิคิคิ 12.00
แบคฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ
คนบ้าอะไร มีตัดพ้อว่าไม่ใช่อีก ทั้งที่ก็รู้ตัวเองเป็นคนแรกมาตลอดอยู่แล้วแท้ๆ
นายเป็นคนแรกนั้นแหละ คิคิคิคิ 12.00
ชานยอลลี่
อาช่าาา คิคิคิคิ 12.00
ได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจจากคนข้างๆเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นคนแรกที่มาอวยพร
คนตัวเล็กก็หัวเราะตาม ทำไมถึงชอบทำให้เขาหัวเราะกันนะ
‘ครืด….ครืด’ เสียงเตือนข้อความดังขึ้นอีกครั้ง
ก่อนที่คนตัวเล็กจะเปิดอ่าน
ชานยอลลี่
แบคฮยอน 12.00
ขอบคุณที่เกิดมานะ 12.01
แบคฮยอนเหลือบมองคนตัวสูงซึ่งเอาแต่จ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่อย่างนั้น
แล้วทำไมไม่หันมาพูดกันนะ นึกจะโรแมนติกด้วยวิธีไหนกัน
อืมม 12.01
ก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไรนี่น่า
คนตัวเล็กกำลังคิดว่าจะตอบอะไรเพิ่มไปดีก่อนจะรู้สึกว่าคนข้างๆขยับเข้ามาใกล้ๆแล้ว
แบคฮยอนหันมองเมื่อชานยอลเข้าสวมกอดแล้วซุกจมูกลงไปที่ซอกคอของเขา
“ขอกอดหน่อยได้มั้ย?” คนตัวสูงพูดขึ้นทั้งทีใบหน้ายังซุกอยู่ซอกคอขาว
“ไม่ได้!! เอาของขวัญมาก่อน”
“ของขวัญเหรอ? ก็ฉันนี่ไงของขวัญของนาย” ชานยอลเงยหน้าขึ้นพูดแล้วจ้องไปที่ใบหน้าสวยของคนตัวเล็ก
“อะไรกัน
ของแบบนี้ไม่เห็นอยากได้ซักหน่อย”
“เอ้า ทำไมอ่ะ? โหย โคตรงอนเลยอ่ะ” พูดเสร็จกับผละออกจากกอดไปนอนกอดอกทำหน้ายู่ยี่
“นี่งอนจริงเหรอเนี่ย…..ชานยอล….ชานยอลต๋า” คนตัวเล็กขยับตัวเข้าหาอีกคน
งอนเหรอ นี่กำลังง้อไง
“ก็นายบอกไม่อยากได้ฉันเป็นของขวัญนิ
ใครได้ฟังแล้วไม่งอนบ้างล่ะ”
“ชานยอลอาา
ฉันล้อเล่นหรอก ทำไมจะไม่อยากได้นายละ อย่างอนเลยน้า ยิ้มซิ ยิ้มมม” แบคฮยอนดึงแก้มคนตัวสูงจนมันย้วยติดมือออกมา พร้อมกับทำหน้าตาน่ารัก
ใครมันจะไปโกรธลงกันละ สุดท้ายคนตัวสูงก็ยิ้มออกมาจนได้
“แบค….แบครักยอลมั้ย?” ชานยอลจับมือแบคฮยอนทาบลงแก้มตัวเองโดยมีมือใหญ่ประคองไว้
“ก็ต้องรักสิ
ถามแบบนี้ทำไมกัน”
“แค่อยากได้ยิน”
“อ้อนเหรอ เจ้าไททัน” แบคฮยอนยีผมอีกคนด้วยความหมั่นเขียว ชานยอลหน่ะ ตัวโตซะเปล่า
แต่ชอบทำตัวเป็นเด็กเล็กๆตลอดเวลา
‘ครืด…ครืด’ เสียงเตือนข้อความดังขึ้นก่อนที่คนตัวเล็กจะหยิบมันขึ้นมาเพื่อเปิดอ่าน
คนตัวเล็กพิมตอบกลับอย่างตั้งอกตั้งใจ จนชานยอลสงสัยว่าใครกันส่งข้อความมาตอนนี้
“ใครส่งข้อความมาหน่ะ?”
“อ๋อ พี่เยซองนะ”
“หืม พี่เยซองน่ะเหรอ?”
“ใช่
เขาบอกว่าเมื่อกี้อวยพรในไอจีไปแล้ว เห็นรึยังหน่ะ”
“อ๋อออออ” คนตัวเล็กหรี่ตามองอีกคน ที่ดูเหมือนว่าจะงอนอะไรไม่เข้าท่าอีก
“ทำไม หึงเหรอ?”
“เปล๊าาาาา!!!”
“เสียงสูงเชียว”
“เปล่าาา…” ชานยอลกดเสียงต่ำ
“เสียงต่ำไป” แบคฮยอนยังคงกวนประสาทคนตัวสูงที่ไม่ยอมรับว่าตัวเองกำลังหึงอยู่
“ตกลงว่าหึงหรือไม่หึง?”
“.....”
“โอเคไม่ตอบ”
“ก็หึงแหละ...”
“อะไรนะ? ไม่ได้ยินเลย”
“บอกว่าหึง
จะแกล้งกันทำไมเนี่ย แบคฮยอน” คนตัวสูงยู่หน้าใส่คนตัวเล็กที่กำลังยิ้มพอใจที่แกล้งตนได้สำเร็จ
“ก็เวลาชานยอลหึงมันน่ารักดีออก” คนตัวเล็กยิ้มแป้นใส่อีกคนด้วยท่าทางทะเล้น
จนคนตัวสูงอยากจะจับฟัดให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย
“ชอบแกล้งกันนะ”
“ก็แกล้งชานยอลมันสนุก….อือออ!!” ชานยอลพลิกตัวขึ้นคร่อมคนตัวเล็ก
กดจูบที่ริมฝีปากสีชมพูสวย ที่พูดไม่หยุดเมื่อครู่นี้
คนตัวเล็กตกใจเล็กน้อย
แต่แบคฮยอนก็คือแบคฮยอนตกใจได้ไม่นานก็จูบตอบคนบนร่างกลับ
ชานยอลจูบเม้มที่ริมฝีปากบนและล่างด้วยความละมุน คนตัวเล็กรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านจูบ
เป็นเชิงบอกว่า หวงมากนะรู้มั้ย
“อย่าไปทำแบบนี้กับใครนะ”
“แบบนี้ คือแบบไหนอ่ะ? หมายถึงจูบเหรอ?”
“ทุกอย่างอ่ะ
ทุกอย่างที่ทำกับฉัน นายห้ามไปทำกับใครที่ไหนเด็ดขาดเลย”
“ก็รักอยู่คนเดียว
จะให้ไปทำกับใครละ มงรยงเหรอ?”
“กวนละ...” คนตัวสูงตบหัวคนตัวเล็กเบาๆด้วยความหมั่นเขียว ก่อนจะจ้องไปที่ใบหน้าสวย
มือหนายกขึ้นมาปัดผมหน้าม้าที่ปรกหน้าออกอย่างเอ็นดู
ก่อนจะก้มลงประทับริมฝีปากลงอีกครั้ง
“อื้อออออ!!!” แบคฮยอนครางออกมาเมื่อมือหนาเริ่มสอดเข้าไปในเสื้อตัวบางของเขา
เสียววูบวาบไปหมดเมื่อยอดอกถูกมือหนาบดขยี้
“ช…ชานยอล” คนตัวเล็กเริ่มหายใจติดขัดเมื่อมือหนาเลื่อนลงลูบคลำส่วนอ่อนไหว
“หื้ม?”
“ไม่แคปแชท อ๊ะ
ลงไอจีก่อนเหรอ?”
“ไว้ก่อนอ่ะ
ว่าจะแกล้งพวกที่ชิปเราซักหน่อย” พูดไปมือก็ค่อยถอดเสื้อของคนตัวเล็กออกไป
“แล้วไปแกล้งเขาทำไมล่ะ? อ๊าาาาา!!!” แบคฮยอนเชิดหน้าขึ้นครางสุดเสียงเมื่อคนตัวสูงใช้ริมฝีปากครอบครองที่ยอดอกสีสวย
“ก็…ชิปเปอร์เขารอฉันอวยพรนายอยู่ไง กะว่า…เสร็จนี่ค่อยอัพอ่ะ” พูดจบมือหนาก็เลื่อนลงถอดกางเกงคนตัวเล็กออก
ก่อนจะใช้มือลูบแกนกายเล็กให้แข็งขืนขึ้น
“ด…เดี๋ยว ให้ฉันอัพรูปวันเกิดก่อนได้มั้ย?
เดี๋ยวเอลี่จะรอฉัน” ยังไงแบคฮยอนก็ไม่อยากให้ลูกสาวของเขาต้องรอนาน
“ให้เวลา 5 นาที…”
“ห๊ะ!!”
“เหลือ 4 นาที”
“อ...โอเค แปปนะ” คนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะลงรูป
เขาต้องรีบลงก่อนจะหมดเวลาที่ชานยอลตั้งเอาไว้
“อ่ะ!! ชานยอล” แบคฮยอนร้องเรียกคนตัวสูงที่บอกว่าจะให้เวลาเขา 4 นาที แต่ตอนนี้กลับครอบริมฝีปากลงไปที่แกนกายเล็กของเขา
“ช้า”
“รอแปบนึง...อ่ะ!...ไม่ได้หรือไง”
“เหลือ 2 นาทีแล้วนะ”
“อืออออ!!” แบคฮยอนยังคงรีบพิมข้อความ ก่อนจะกดส่งไปในที่สุด
“เสร็จรึยัง?”
“ส...เสร็จแล้ว” พูดจบคนตัวสูงก็ขยับตัวขึ้นหยิบโทรศัพท์ไปไว้หัวเตียงทันที
ก่อนที่จะกดจูบที่ริมฝีปากสวยอีกครั้ง
“ช้าจังเลย
ทนไม่ไหวแล้วเนี่ย”
“รีบจังเลยนะ ไอ่หื่น!!”
“ว่าใครหื่น?”
“นายนั่นแหละ ไอ่หื่น!!”
“ขอโทษได้นะ
ถ้าไม่อยากโดนลงโทษ”
“จะทำอะไร? ห๊ะ!!”
“ก็… ลงโทษแบบที่พรุ่งนี้นายจะซ้อมเต้นไม่ได้เลยอ่ะ”
“หื้มม กลัวจังเลย” คนตัวเล็กเชิดหน้าขึ้นท้าทายอีกคนด้วยท่าทางน่าหมั่นเขี้ยว
“ไม่กลัวก็ดี
แล้วอย่ามาขอลดโทษทีหลังก็แล้วกัน” คนตัวสูงลุกขึ้นถอดเสื้อและกางเกงของตนออกบาง
ก่อนจะยกสะโพกอวบขึ้น จูบลงที่ต้นขาขาวด้านใน จนเกิดรอยแดง
ดูดเม้มที่น่าท้องคนตัวเล็ก
“อ๊าาาา!!!” แบคฮยอนครางออกมาเมื่อก้านนิ้วยาวสอดเข้าช่องทางสีสวย
“เจ็บมั้ย?”
“อืออออ...น...นิดหน่อย”
“เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว
อีกนิดนะ” ชานยอลไม่อยากให้คนตัวเล็กเจ็บไปมากกว่านี้
จึงรีบถอดนิ้วออก แล้วสอดเอาสิ่งที่ใหญ่กว่าแทน
“อ่ะ!...ช…ชานยอล”
“อ่าส์...แบค...แน่นจัง” ชานยอลครางเสียงต่ำในลำคออย่างพอใจก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกช้าๆ
“อ่าาาาส์” เสียงของสองคนดังขึ้นพร้อมกัน ตอนนี้แบคฮยอนรู้สึกตัวเบาๆ
เหมือนกับว่ากำลังล่องลอยอยู่
“อ่ะ!...อือออออ!!!”
“รู้สึกดีมั้ย หื้ม?”
“ดี....อ๊ะ!...ดีมากเลยชานยอล” ได้ยินอย่างนั้นคนตัวสูงก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
พร้อมกดลงจูบบริเวณหน้าอกของคนตัวเล็ก
“ชานยอล...ต...ตรงนั้น...อื้อออออ!!”
“หื้มม...ตรงนี้เหรอ?”
“อื้อออออ!!” มือหนาเลื่อนมาจับแก่นกายเล็กรูดขึ้นลง ในขณะที่สะโพกก็ขยับเร็วขึ้นอีก
“ชาน...เร็วอีก...อื้ออออ!!...แบคจะ...จะ…แล้ว!!!” แฟนขอขนาดนี้
ชานยอลก็ไม่รอช้า ขยับมือและสะโพกให้เร็วขึ้นไปอีก
“อ่ะ...อ๊าาาาา!!!!” ในที่สุดคนตัวเล็กก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือหนาและหน้าท้องแบนราบของตัวเองก่อนที่ชานยอลจะขยับตัวให้ถนัดขึ้นพร้อมกระแทกแก่นกายเข้าไปจนสุด
“อ่าาาาส์!!!” น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าไปในร่างของคนตัวเล็กก่อนจะไหลย้อนกลับลงบนที่นอนสีขาวสะอาด
“แบคร้องดังไปรึป่าว
พี่ซูโฮกับเซฮุนจะได้ยินมั้ยชานยอล?”
“ไม่ได้ยินหรอก
พวกเขาหลับกันหมดแล้วล่ะ” ชานยอลพูดพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าสวยด้วยความเอ็นดูก่อนจะยิ้มออกมาเพราะลูกหมาตัวน้อยที่นอนหลับตาพริ้มหอบหายใจอยู่
น่ารักจริงๆเลย
“ไปล้างตัวไหวมั้ย? เดี๋ยวฉันพาไป”
“อือออ
ล้างตัวอย่างเดียวนะ” แบคฮยอนหรี่ตามองคนตัวสูงที่ทำหน้าเจ้าเล่ห์
ทำไมจะไม่รู้ ทุกทีที่บอกว่าล้างตัวก็จะมีต่อรอบสองทุกทีแหละ
“ทำไม? นึกกลัวบทลงโทษขึ้นมาเหรอ? ไม่ลดโทษให้หรอกนะ” คนตัวสูงจ้องใบหน้าสวยของคนตัวเล็กด้วยท่าทางกวน
“ฉันเคยกลัวอะไรด้วยเหรอ
แต่ครั้งนี้ขอเถอะนะ พรุ่งนี้มีปาร์ตี้วันเกิดอ่ะ กลัวจะไม่ไหว”
“อืมม งั้น…จุ๊บแก้มก่อน จะยอมลดโทษให้” ชานยอลเอียงแก้มให้เจ้าลูกหมาจุ๊บ
“อื้มม” เหนือความคาดหมายของคนตัวสูง แบคฮยอนไม่ได้จุ๊บแก้มของอีกคน
แต่มือเล็กจับใบหน้าหล่อมาจูบที่ริมฝีปาก ก่อนจะถอนจูบออก
“….”
“พอใจหรือยัง?”
“ยกโทษให้ก็ได้” คนตัวสูงก้มลงหอมแก้มเจ้าลูกหมาด้วยความหมั่นเขี้ยวไปฟอดหนึ่ง
ก่อนจะยกร่างเล็กๆขึ้นแล้วตรงไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างตัวให้เจ้าหมา
เข้าไปสกรีมคอมเม้นกันได้ที่แท็ก #ชบstory ในทวิตเตอร์ได้เลยนะคะ เราอยากได้คอมเม้นเป็นกำลังใจ แหะๆๆ
หรือแวะคุยกับเราได้ที่ @Auaum_CB นะค้าาาา
บ๊ายบาย รักทุกๆคนนะคะ^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น