ชบStory [3] : วอแว nc 18+

‘ตุบ’

ชานยอลทิ้งตัวลงบนที่นอนสีขาวสะอาดด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้ใช้พลังงานไปมากจริงๆ พอกลับมาถึงหอก็อยากทิ้งตัวลงนอนแล้วงีบหน่อยซักสองสามชั่วโมง

“เฮ้อ”

“เหนื่อยมั้ยชานยอล?” เสียงเล็กของเจ้าลูกหมาถามขึ้น เพราะเห็นว่าชานยอลดูเหนื่อยมาก

“เหนื่อยสิ ทั้งกินพริก ทั้งโดนช็อต ล้าไปหมดเลยเนี่ย” พูดจบก็เหลือบมองแบคฮยอน

“นวดให้หน่อยสิ นะๆๆ” แบคฮยอนมองอีกคนที่ทำหน้าออดอ้อนใส่เขา เห็นแล้วหมั่นไส้จริงๆ

“อาาา ไม่ก็ได้” พอเห็นแบคฮยอนมองแต่ไม่พูดอะไร ชานยอลก็ถอนหายใจเบาๆทำเป็นงอนนิดๆ ก่อนจะหลับตาลง โถ่ รู้อยู่หรอกว่าไม่นวดให้อยู่แล้ว อ้อนไปงั้นแหละ

“นอนคว่ำสิ เดี๋ยวนวดหลังให้” ชานยอลลืมตาข้างหนึ่งมองแบคฮยอน ก่อนจะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าหวานที่มองมายังคนขี้งอน

“เย่” ดีใจเสร็จก็พลิกตัวนอนคว่ำทันที แบคฮยอนเขยิบเข้าใกล้อีกคน มือเล็กวางลงบนไหล่กว้าง ก่อนจะกดน้ำหนักลงไป

“อืมม”

“สบายมั้ย?”

“สบายสิ ดีจังเลย อ่าาาา แบคฮยอนนา อาาา”

‘เพี๊ยะ!!’

“โอ๊ยเจ็บ!! ตีทำไมเนี่ย?” ชานยอลเอียงตัวขมวดคิ้วมองอีกคนที่อยู่ดีๆก็ตบแก้มเขาซะอย่างงั้น ตบแรงด้วย เจ็บดิ ไม่ต้องถาม

“ลามก”

“เอ้า! ลามกอะไร โอ้ยย แบคฮยอน!!” พูดยังไม่ทันจบก็โดนมือเล็กฟาดลงกลางหลังไปอีกที

“ยังไม่รู้ตัวอีก นี่แน่ะๆๆๆ”

“โอ้ยย!!! เจ็บๆ พอแล้วๆ”

‘ก็อกๆๆ’ เสียงเคาะประตูดังขึ้นจนทั้งสองคนต้องหยุดตีกันแล้วหันไปมองประตูต้นเหตุของเสียง

“พี่....ผมไม่ได้อยากขัดจังหวะพี่หรอกนะ แต่ผมมีเรื่องจะถามอ่ะ” เสียงเซฮุนนี่นา มีอะไรอ่ะ

“เปิดมาเลย ไม่ได้ล็อก” แบคฮยอนพูดขึ้น

“ไม่เอาอ่ะ”

“แล้วจะตะโกนคุยกันหรือยังไง เปิดเข้ามาสิ”

“ป..เปิดได้เหรอ?” เซฮุนค่อยๆแง้มประตูแล้วโผล่หน้าเข้าไปในห้องทีละนิด

“อ่าว ไม่ได้……กันอยู่เหรอ?” เซฮุนเว้นคำ ถามไปก็กลัวพี่แม่งจะด่านะ แต่มันแปลกใจอ่ะ

“อะไร?”

“ก็ผมได้ยินเสียง……..” เซฮุนมองหน้าแบคฮยอนกับชานยอลสลับไปมา

“อ๋าา ไม่มีอะไร” ว่าจะพูด แต่พอเห็นแบคฮยอนขมวดคิ้วมองหน้าตัวเองแบบนี้ ไม่พูดดีกว่า พี่แบคเวลาดุแม่งดุจริง

“ไม่มีอะไรก็ออกไป ไป๊!!” ชานยอลที่นอนฟังอยู่นานก็พูดขึ้น มาขัดจังหวะแล้วยังจะพูดมากอีก

“เดี๋ยวสิพี่ ใจเย็น ไม่มีอะไรจะมาทำไมล่ะ คือพี่ซูโฮให้มาถามว่าพี่จะกินอะไรกัน เขาจะสั่งมากินกันอ่ะ”

“ไก่ทอด จาจังมยอน อะไรก็ได้ กินได้ทุกอย่างแหละ” แบคฮยอนตอบ

“อ่ออ โอเค งั้นผมไม่กวนพวกพี่ละ ตามสบายนะครับ เดี๋ยวผมล็อกประตูให้ด้วย” พูดจบก็รีบเปิดประตูออกไปพร้อมล็อกประตูให้ด้วย

“เป็นพี่ภาษาอะไร ทำให้น้องคิดแต่เรื่องลามกเนี่ย ตัวเองเป็นคนเดียวไม่พอหรือยังไง?”

“ยังไม่ได้ทำอะไรเลยเนี่ย ไอ้ฮุนมันคิดของมันเองต่างหาก”

“เถียงแบบนี้ ไม่เมื่อยแล้วใช่มั้ย?”

“เมื่อยค้าบบบ” แบคฮยอนแค่นหัวเราะ ก่อนจะลงน้ำหนักนวดให้คนตัวสูงอีกครั้ง

“แบคฮยอนนี่”

“หื้มม”

“ทำไมในรายการวันนี้นายวอแวฉันจังเลยอ่ะ?” ชานยอลเอียงหน้ามองอีกคน

“ทำไม นายอายใครเหรอ?”

“ไม่ใช่อย่างงั้น แค่แปลกใจ ปกตินายไม่ชอบให้คนแซว รู้มั้ยชิปเปอร์แซวใหญ่เลยอ่ะ” ชานยอลมองหน้าแบคฮยอนที่เอาแต่ตั้งใจนวดให้เขา

“ก็ให้เขาแซวไปสิ”

“….”

“ฉันคิดๆดูหลายครั้ง ว่าทำไมเราจะต้องกลัวคนแซวหรือกลัวคนรู้ ถ้าเราอยู่ใกล้กันแล้วมีความสุข”

“….”

“แค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“….”

“จะต้องคิดถึงคนอื่นทำไม” แบคฮยอนหันไปสบตากับชานยอลที่นอนจ้องหน้าเขาอยู่นานแล้ว รอยยิ้มน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งสองคน แล้วก็ค่อยๆกว้างขึ้นๆๆ

“ทำไมน่ารักจังเลย” ชานยอลคว้าตัวแบคฮยอนลงมากอดซ้อนด้านหลัง หอมหัวทุยๆฟอดหนึ่ง เรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากเจ้าลูกหมาได้ดีเลยทีเดียว

“ชานยอล จั๊กจี้หน่า”

“อย่าดิ้นได้มั้ย ขอกอดหน่อยสิ” ได้ยินแบบนี้แบคฮยอนก็หยุดดิ้น ปล่อยให้อีกคนกอดค้างนานอยู่อย่างนั้นหลายนาที

“ชานยอล”

“….”

“หลับแล้วเหรอ?”

“ยัง” พูดจบปลายจมูกซนก็อยู่ไม่สุข ซุกเข้าซอกคอขาว สูดดมความหอมเข้าจนเต็มปอด

“คิคิคิ”

“สบู่กลิ่นเดียวกัน แต่ทำไมยอลไม่หอมเท่าแบคเลยอ่ะ”

“ก็นายไม่ชอบอาบน้ำ เจ้าเน่า” แบคฮยอนพลิกตัวหันหน้าเข้าหาอีกคน บีบจมูกคนตัวสูงด้วยความหมั่นเขี้ยว

“รักจังเลย ลูกหมาของยอล” พูดจบชานยอลก็เลื่อนใบหน้าเข้าใกล้อีกคน ก่อนจะจูบประทับริมฝีปากหนาลงบนริมฝีปากบางสีชมพู เขาไม่เคยห้ามใจตัวเองได้เลยเวลาที่เห็นมัน

ชานยอลจูบเม้มซ้ำๆที่ริมฝีปากบนและล่างอย่างเอาใจ ร่างหนาค่อยๆลุกขึ้นจนตอนนี้ขึ้นคร่อมอยู่ด้านบนคนตัวเล็กไปแล้ว

“อื้มม” แบคฮยอนหลับตารับความรู้สึกทั้งหมดผ่านจูบที่ชานยอลมอบให้ จูบกันอย่างนั้นจนพอใจ ก่อนจะถอนจูบออก

“จูบนี้ไม่ใช่ของแบคคนเดียวอีกแล้ว” แบคฮยอนยกมือขึ้น ใช้นิ้วโป้งลูบตามริมฝีปากหนาของคนด้านบน

“งอแงอะไร มันเป็นงาน ครั้งก่อนก็เข้าใจกันแล้วนี่”

“ก็รู้ แต่ก็อดคิดไม่ได้อ่ะ ทั้งที่จูบของแบคยังเป็นของชานแค่คนเดียว”

“ชู่วว ไม่เอาไม่พูดแล้วนะครับ” ชานยอลใช้นิ้วปิดปากแบคฮยอนเบาๆ

“….”

“ไม่งอแงแล้วนะ” มือหนาเลื่อนปัดผมหน้ามาที่ปรกหน้าออกด้วยความรักใคร่ ก่อนจะก้มลงหอมแก้มขาวๆ แล้วเลื่อนลงขบเม้มที่ต้นคอขาวจนตอนนี้เกิดเป็นรอยแดงแล้ว

“ยอลทำแบบนี้กับแบคแค่คนเดียวนะ รู้ใช่มั้ย” ชานยอลพูดทั้งที่ยังคลอเคลียอยู่บริเวณซอกคอคนตัวเล็ก

“อืออ รู้หรอก” แบคฮยอนตอบเสียงแหบพร่า เมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่สุก ล้วงเข้าไปในเสื้อยืดสีขาว ก่อนจะทกขึ้นสูงแล้วสัมผัสกับยอดอกสีสวย

“อ่ะ” แบคฮยอนสะดุ้งเมื่อนิ้วโป้งของคนตัวสูงบดขยี้ที่ยอดอกแรงบ้างเบาบ้าง ก่อนจะครอบครองเม็ดไตแข็งขืนด้วยริมฝีปากอุ่น

“ช….ชานยอล”

พรึ่บ

แบคฮยอนพลิกตัวขึ้นคร่อมคนตัวสูง ก่อนจะสบสายตากัน มือเล็กค่อยๆลูบบริเวณอกแกร่งอย่างช้าๆลงมาจนถึงหน้าท้อง และสัมผัสที่จุดอ่อนไหวของคนตัวสูงผ่านเนื้อผ้ากางเกง

“มีอารมณ์เหรอ คนลามก”

“….”

“ให้แบคช่วยนะ” พูดจบมือเล็กก็ถอดกางเกงอีกคนออกจนหมด แล้วสัมผัสแก่นกายใหญ่ทันที

“ซี๊ดดด บ…แบคฮยอน” ชานยอลซี๊ดปากด้วยความเสียว เมื่อมือเล็กขยับในจังหวะที่อันตราย ก่อนที่ใบหน้าหวานจะก้มลงใช้ปากครอบครองแท่งเอ็นร้อนเอาไว้จนมิด

“อาาาส์” เสียงทุ้มครางต่ำในลำคอ แบคฮยอนช้อนตามองอีกคนที่นอนครางอย่างพอใจ ขยับมือแต่เฉพาะด้านล่าง แล้วใช้ลิ้นแค่เพียงส่วนปลาย

แบคฮยอนขบเม้มส่วนหัวหยักมนย้ำๆซ้ำๆ จนเห็นใบหน้าแดงก่ำของคนตัวสูง ตอนนี้ชานยอลอึดอัดมาก เขารู้สึกจะถึงอยู่ตลอดเวลาที่แบคฮยอนใช้ลิ้นเล่นที่ส่วนปลาย คนตัวเล็กดูดแท่งเนื้อร้อนจนพอใจก่อนที่จะลุกขึ้นถอดกางเกงของตัวเองออกบ้าง

คนตัวเล็กขึ้นคร่อมอีกคน จับแก่นกายใหญ่จ่อที่ช่องทางด้านหลัง ก่อนจะกดสะโพกลงต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เพราะแก่นกายคนตัวสูงมีขนาดใหญ่จึงเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น

“อาาาาาส์” เสียงครางของทั้งสองคนดังขึ้นพร้อมกัน ชานยอลดึงตัวแบคฮยอนลงมากอด เพราะรู้ว่าคนตัวเล็กคงจะรับไม่ไหว ชานยอลจูบปลอบที่ขมับชื้นและเช็ดเหงื่อบนหน้าผากเจ้าลูกหมาออกด้วยความรักใคร่

แบคฮยอนดันตัวขึ้น มือเล็กวางบนอกแกร่งของชานยอลเพื่อยึดไว้เป็นหลักก่อนที่จะยกสะโพกขึ้นสูงจนเกือบหลุดแล้วกดลงสุดอีกครั้ง

“อื้ออ”

“ซี้ดดด อย่าเกร็งสิแบคฮยอน ผ่อนคลายกว่านี้หน่อย” ช่องทางอุ่นตอดรัดแท่งเนื้อร้อนของคนตัวสูงแน่นจนอยากจะเสร็จซะเดี๋ยวนี้ มือหนาฟาดลงบนก้นกลมมนเบาๆสองสามที เพื่อให้แบคฮยอนผ่อนคลาย ซึ่งแบคฮยอนก็ดีขึ้นกว่าช่วงแรก

“ค่อยๆขยับนะ ใจเย็นๆ” แบคฮยอนสูดลมหายใจเขาลึกๆ ก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆ

“อื้ออ” แบคฮยอนเชิดหน้าครางด้วยความเสียว ชานยอลวางมือลงบนสะโพกอวบ ช่วยให้แบคฮยอนขยับได้ง่ายขึ้น

 “ดีมากแบคฮยอน แบบนั้นแหละ อาาาาา” ชานยอลครางต่ำอย่างพอใจ

“อ่ะ…อือออ” แบคฮยอนสะดุ้งเมื่อมือหนาเลื่อนมาจับกุมแก่นกายของคนตัวเล็ก แล้วขยับมือตามจังหวะขยับสะโพกของแบคฮยอน

“อือออ ช…ชาน ชานยอล อ่ะ” ยิ่งขยับสะโพกเร็วเท่าไหร่ มือหนาก็ขยับเร็วขึ้นตามนั้น จนแบคฮยอนรู้สึกจะถึงอยู่รอมร่อ

“อาาาาส์…ซี๊ดดด” เสียงครางดังคับห้อง จนไม่รู้ว่าเป็นเสียงใคร ชานยอลเร่งจังหวะขยับมือเร็วขึ้นอีก จนรู้สึกถึงน้ำเหนียวหนืดที่ปริ่มออกมาจากส่วนหัว

“อ่ะ ช…ชาน อาาาาา” แบคฮยอนครางออกมาสุดเสียง ก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มมือหนา คนตัวเล็กกระตุกปล่อยออกมาจนหมด อ้าปากหอบหายใจแรงเพื่อเอาอากาศเข้าปอด ก่อนจะขยับสะโพกเข้าหาแท่งเอ็นร้อนที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย

“อาาาา แบค…แบคฮยอน” ชานยอลครางเสียงต่ำ กระแทกสะโพกสวนช่องทางอุ่นของแบคฮยอน เร็วและแรงขึ้นตามความต้องการที่เพิ่มมากขึ้นเมื่อใกล้จะถึงเต็มที

“อ่าาาา แบค ซี๊ดดด”

“อื้ออ”

“อาาาาาส์” ชานยอลครางครั้งสุดท้ายก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นจะฉีดพุ่งเข้าไปเต็มช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็ก แบคฮยอนรู้สึกอุ่นวูบวาบ มันรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกเลย

ตอนนี้ไม่มีใครพูดอะไร มีแต่เสียงหอบหายใจของทั้งสองคนดังคับห้องไปหมด ชานยอลดึงตัวแบคฮยอนลงมากอด โดยที่ส่วนนั้นยังคงเชื่อมกันอยู่

“เก่งมากเลย ลูกหมาของยอล” เอ่ยชมคนตัวเล็กซักหน่อยที่วันนี้ทำให้เขารู้สึกมีความสุขมากมายขนาดนี้ แบคฮยอนที่หลับตาพริ้มอยู่ก็หัวเราะออกมา

“จะออกไปกินข้าวเลยหรือจะนอนก่อน ยอลจะได้ออกไปบอกทุกคน” ชานยอลลูบศีรษะทุยของเจ้าลูกหมาที่นอนหอบหายใจอยู่บนอกแกร่งของเขา

“ขอนอนพักแปปนึงนะ”

“ครับ”

‘ก็อกๆๆ’

“เอ่อ…พี่ ผมเปล่ารบกวนนะ ค..คือพี่ซูโฮให้มาตาม อาหารมาแล้ว”

Talk: แหะๆๆ จบไปแล้วกับเอ็นซีที่ไม่รู้ว่าคนอ่านอ่านแล้วจะมีอารมณ์ร่วมมั้ย55555555 เราไม่รู้จะเขียนอะไร ชื่อตอนก็ตั้งมั่วๆไปงั้น ไม่รู้จะตั้งว่าอะไรดี อยู่ดีๆก็อยากเขียนเอ็นซีขึ้นมาซะอย่างงั้น ฮ่าาา ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ

ฟิคเรื่องอื่นๆ จิ้มๆๆๆ http://auaumlovecb.blogspot.com/?m=1

#ชบstory

@Auaum_CB