ต่อจากลิ้งค์นี้นะคะ >> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1687506&chapter=17
“แล้วคิดว่ายังไงล่ะ...” เสียงเข้มเอ่ยเบาๆก่อนจะประทับริมฝีปากร้อนลงบนลำคอขาวช้าๆ
“อื้อออ”
แบคฮยอนร้องอื้ออึงในลำคอเมื่อมือปลาหมึกล้วงเข้าไปในเสื้อนอนตัวบาง
ลากจากบริเวณท้องน้อยขึ้นไปถึงหน้าอก
เซฮุนใช้นิ้วโป้งคลึงแล้วบดขยี้เม็ดไตสีชมพูจนมันแข็งสู้
“ทำตรงนี้ไม่ได้นะ ลูกจะตื่น อ๊ะ!”
“ลูกหลับลึกจะตาย...” เซฮุนยังคงไม่เลิก คนอย่างเขาไม่เลิกล้มความตั้งใจเพราะเรื่องแค่นี้หรอก
“อื้อออ!!”
แบคฮยอนร้องอย่างตกใจเมื่อสัมผัสวาบหวิวเปลี่ยนจากบริเวณหน้าอกย้ายมายังส่วนล่างใต้สะดือ
เซฮุนใช้มือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กก่อนจะค่อยๆรูดขึ้นลงอย่างนึกสนุก
“อ.....อื้อ”
“ตัวเองก็อยากเหมือนกัน
ทำมาเป็นห้ามคนอื่น...” คนตัวสูงเอ่ยพลางจูบต้นคอขาวอย่างคนกระหาย
ตอนนี้แบคฮยอนไม่สามารถเถียงอะไรได้ทั้งนั้น
เขาทำได้แค่ขยุ้มผ้าห่มแล้วพยายามกลั้นเสียงไม่ให้เล็ดรอดออกมา
เขาไม่ปฏิเสธว่าเขาเองก็ต้องการมันมากเหมือนกัน
แต่เขาไม่อยากทำเรื่องแบบนี้โดยที่มีลูกนอนอยู่ข้างๆเลย
“ม....ไม่ได้นะ ถ้าเกิดเราเสียงดัง
แล้วลูกตื่นมาเห็น อ๊ะ!!” คนตัวเล็กพยายามร้องห้ามคนด้านหลัง
แต่เหมือนอีกคนจะไม่ยอมฟังเขาเลยสักนิด
“ลูกยังเด็ก
ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกน่า” คนตัวสูงยังคงดื้อ
ตอนนี้มันมาเกินครึ่งทางแล้ว และเขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดมันได้
มือหนาดึงกางเกงนอนของคนตัวเล็กลงเล็กน้อยก่อนจะดึงกางเกงของตัวเองออกบ้าง
เขายกขาเรียวสวยขึ้นแล้วจับเจ้าเซฮุนที่ไม่น้อยแล้วถูกับช่องทางด้านหลังไปมา
“อื้อออ!”
แบคฮยอนห้ามคนตัวสูงไม่ได้ แล้วก็ไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้เช่นกัน
ถึงเขาจะรู้สึกอายจนต้องเอ่ยปากห้ามออกไป แต่ใจกับร่างกายกลับตอบสนองไปอีกแบบ
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นเขาเอง.....ที่ต้องการมันมากกว่าอีกคนก็ได้
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นเขาเอง.....ที่ต้องการมันมากกว่าอีกคนก็ได้
“อึ่กกก!”
คนตัวเล็กกัดริมฝีปากแน่นเมื่อความใหญ่โตถูกสอดเข้ามาในร่างกายของเขา
เขาห่างหายจากมันไปนานจนลืมความเจ็บปวดพวกนี้ไปแล้ว
“เจ็บ...”
“ใจเย็นๆ ไม่เป็นไรนะ” ถึงเซฮุนจะพูดปลอบอีกคนไปแบบนั้น แต่กลับเป็นเขาเองที่ผ่อนคลายไม่ได้
เพราะช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็กบีบรัดแก่นกายของเขาจนแน่น
คนตัวสูงเช็ดเหงื่อบริเวณใบหน้าหวานออกก่อนจะเอียงหน้าอีกคนมารับจูบร้อนๆจากเขา
ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากแล้วตะหวัดลิ้นไปมาเพื่อช่วงชิมความหอมหวานภายใน
จูบกันอยู่อย่างนั้นจนเห็นว่าคนตัวเล็กมีอาการเกร็งน้อยลง
เซฮุนจึงถอนริมฝีปากออกก่อนจะค่อยๆเริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้าๆอย่างใจเย็น
“ฮึ่กก!”
ร่างเล็กตัวสั่นเทาเมื่อความเจ็บเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน
โดยที่สายตาเรียวยังคงจ้องมองลูกชายที่กำลังนอนหลับปุ๋ยไม่ละสายตา
เซฮุนรู้ว่าเขาไม่ควรทำอะไรรุนแรงเพราะมันจะทำให้เตียงสั่นแล้วเจ้าลูกชายก็อาจจะตื่นขึ้นมาได้
แต่ร่างกายของเขามันกลับไม่ยอมฟัง
สะโพกแกร่งขยับเร็วและแรงขึ้นเมื่อมาถึงจุดที่ความต้องการพุ่งสูงจนควบคุมไม่อยู่
“อ่ะ....อ๊ะ....อึ่กก!” มือเล็กรีบตะครุบปากเมื่อรู้สึกว่าเสียงของตนเริ่มจะดังมากเกินไป
แต่นั่นมันก็ยากเกินกว่าจะควบคุมได้
เพราะคนด้านหลังเอาแต่สวนสะโพกเข้าหาช่องทางอ่อนนุ่มไม่หยุด
“อ่าาาา...”
เซฮุนครางต่ำในลำคอเบาๆ เขาไม่ได้รู้สึกดีแบบนี้มานานแล้ว
มันเหมือนกับตอนนี้เขาได้ล่องลอยขึ้นไปอยู่บนสวรรค์ยังไงยังงั้น
ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะพยายามทำเสียงให้เบาที่สุด
แต่ก็ยังได้ยินเสียงหยาบโลนเวลาที่แท่งเนื้อร้อนขยับเข้าออก
“อ๊ะ! บ....เบาๆหน่อย”
แบคฮยอนบอกคนด้านหลังให้หยุดเพราะเจ้าลูกชายที่กำลังนอนหลับไหลอยู่เหมือนจะตื่นขึ้นแล้ว
“….”
ทั้งสองคนหยุดกิจกรรมที่กำลังทำอยู่ทันทีก่อนจะเฝ้ามองดูท่าทีของลูกชาย
แต่ก็ดูเหมือนว่าเด็กน้อยจะเพียงแค่ขยับตัวเท่านั้น
เมื่อเด็กน้อยนิ่งหลับไปสะโพกแกร่งก็เริ่มขยับอีกครั้ง
“ก....เกือบไปแล้วเห็นมั้ยล่ะ”
เสียงเล็กเอ็ดคนข้างหลังเบาๆที่ชอบทำอะไรตามใจตัวเอง
บอกตามตรงว่าวินาทีที่เซจินขยับตัว แบคฮยอนถึงกับใจหล่นวูบลงไป
เขาไม่อยากให้ลูกตื่นมาเห็นอะไรแบบนี้ ถึงแม้จะยังไม่รู้ความก็เถอะ
“แต่ก็ยังไม่ตื่นนี่น่า....” เซฮุนยังคงไม่รู้สึกรู้สาอะไร เขาเอ่ยอย่างไม่แคร์ก่อนจะกอบกุมแก่นกายเล็กของอีกคนเอาไว้
โดยที่สะโพกยังคงขยับไม่หยุด
“อึ่กก!”
แบคฮยอนกัดฟันแน่นและขยุ้มผ้าห่มอย่างรุนแรงด้วยความเสียวซ่าน
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขารู้สึกดีเอามากๆทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
คนตัวสูงรู้ดีเสมอว่าทำอย่างไรเขาถึงจะพอใจ
“ฮึ่ก!....ฮ....ฮุนฮุน!!” เสียงเล็กเอ่ยเรียกชื่อคนด้านหลังเมื่อรู้สึกใกล้จะถึงจุดหมาย
“อ่าาา....แบคฮยอน” เซฮุนเองก็รู้สึกใกล้เสร็จแล้วเหมือนกัน
มือหนาวางลงบนบั้นท้ายอวบของคนรักแล้วกัดฟันแน่น
ก่อนจะสวนสะโพกเข้าใส่เร็วขึ้นกว่าเดิม
“ซี๊ดดดด!”
“อือ....อื้อออ” เสียงเล็กหลุดครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ใบหน้าหวานชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ
เนื้อตัวร้อนผ่าว จังหวะหายใจก็รุนแรงเพราะรู้สึกเสียวจนแทบขาดใจ
“อ....อ่ะ....อ๊า!” สุดท้ายแบคฮยอนก็ห้ามเสียงเอาไว้ไม่อยู่
เมื่อกิจกรรมดำเนินมาจนถึงจุดสิ้นสุด คนตัวเล็กกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยออกมา
เช่นเดียวกับคนตัวสูงที่ไม่นานก็ปลดปล่อยความต้องการที่อัดอั้นไว้ออกมาจนหมด
.
และแล้ว.....เช้าวันรุ่งขึ้น
#น้องแบคแฟนซุปตาร์
ไปต่อในหน้าเด็กดีนะงับ จิ้มๆๆ >> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1687506&chapter=17

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น