วันอังคารที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

[SS2] My baby พี่รหัสของผม | Special scene - Make up for lost time



 "ออกไปก่อนเลย บอกว่าขออาบน้ำก่อนไงเล่า! แล้วนายจะเข้ามาทำไม?!!" เขาโวยวายใส่คนตัวสูงอีกครั้ง เพราะมันไม่เหมือนกับที่คุยกันไว้

 

"ก็พี่ช้า....ผมรอไม่ไหวแล้ว"

 

"ช้าอะไรกัน? เข้ามายังไม่ถึงห้านาที...อื้อออ!" เสียงเล็กบ่นอุบอิบๆ ก่อนจะร้องอื้ออึงเมื่อคนด้านหลังดึงใบหน้าของเขาไปจูบ

 

"นาทีเดียวผมก็ใจจะขาดแล้วครับ"

 

พูดจบร่างสูงก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลาไปแม้แต่วินาทีเดียว เขาจัดการถอดเสื้อกับกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะประทับริมฝีปากร้อนผ่าวลงบนแผ่นหลังขาวเนียน

 

"อาาา...." เสียงเล็กครางออกมาเพราะรู้สึกเสียวซ่านที่บริเวณแผ่นหลัง มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างกายที่คุ้นเคยแล้วไล่จูบทุกที่อย่างหื่นกระหาย

 

ใช่....มันกระหายเสียจนอยากจะกลืนอีกคนเข้าไปทั้งตัวเลยล่ะ

 

"อ๊ะ!" แบคฮยอนร้องตกใจเมื่อมือของอีกคนล้วงเข้าไปในกางเกงชั้นใน แล้วกอบกุมส่วนอ่อนไหวของเขาเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆขยับข้อมือช้าๆ

 

"อ่า...." ร่างเล็กกระตุกเล็กน้อย มือทั้งสองข้างกำแน่นก่อนจะทิ้งตัวพิงคนด้านหลังแล้วเชิดหน้าขึ้น

 

"ชอบมั้ยครับ?" เสียงเข้มเอ่ยกระซิบข้างหู

 

"น....นายอย่าถามแบบนี้...อา...." แบคฮยอนไม่ชอบเลย เวลาคนตัวสูงถามอะไรแบบนี้ ในขณะที่กำลังปรนเปรอให้กับเขา

 

เพราะเขาอายที่จะตอบมันออกมา...

 

ว่าเขาชอบมันมาก

 

"อย่าปากแข็งนักเลยครับ ชอบก็บอกว่าชอบ..."

 

"...."

 

"ผมจะได้ทำให้ถูกใจพี่กว่านี้อีก" พูดจบมือหนาก็กำส่วนอ่อนไหวให้แน่นขึ้น และเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นไปอีกจนอีกคนแทบทนไม่ไหว

 

"อ๊ะ....อ๊าาาา!!" เสียงเล็กครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน มือและลำตัวบิดเกร็งแล้วอ้าปากเอาอากาศเข้าไปในร่างกาย

 

"อ๊าาาา!!!" แบคฮยอนร้องเสียงดังในจังหวะสุดท้ายก่อนจะกระตุกสองสามทีแล้วปลดปล่อยน้ำแห่งความใคร่ออกมาจนหมด

 

"อา....เสร็จเร็วจังเลยครับ ผมยังไม่ได้เริ่มเลยนะ" เสียงเข้มเอ่ยก่อนจะมองใบหน้าน่ารักที่กำลังแดงก่ำ

 

"ก...ก็มันห่างหายไปนานนี่หน่า" แบคฮยอนตอบกลับพลางหอบหายใจถี่รัว

 

"อ่า....จริงสินะ เราห่างกันไปตั้งนานแน่ะ"

 

"...."

 

"เวลาที่หายไปพี่จะชดเชยให้ผมยังไงครับ?" เซฮุนกระซิบข้างหูเบาๆให้อีกคนเสียวซ่านเล่นๆ 

 

"พี่ก็มีเท่านี้แหละ....ไม่รู้ว่าจะทำให้นายพอใจได้หรือป่าว..." เขาเอ่ยพลางก้มหน้าเขิน

 

"แน่นอนว่าไม่พอครับ" พูดจบก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาค่อยๆสอดนิ้วกลางเข้าไปในช่องด้านหลังของอีกคนทันที จริงๆใจเขาอยากจะสอดใส่เซฮุนน้อยของเขาเข้าไปใจจะขาดอยู่แล้ว ติดตรงที่เขากลัวว่าคนตัวเล็กจะเจ็บมากถ้าเขาใส่ไอ้นั่นเข้าไปเลย

 

"อ่าาาา...."

 

นิ้วกลางค่อยๆขยับเข้าออกช้าๆอย่างใจเย็น ทั้งที่ภายในใจรุ่มร้อนจนแทบจะเป็นบ้า จากหนึ่งนิ้วเปลี่ยนเป็นสองและสามนิ้วอย่างรวดเร็ว

 

"ฮึ่ก...." แบคฮยอนครางออกมาเมื่อสิ่งใหญ่โตเริ่มสอดเข้าไปในช่องทางของเขา เขาวางแขนลงบนเคาน์เตอร์อ่างล่างหน้าก่อนจะงอตัวลงไปเพราะไม่อาจทรงตัวอยู่ได้

 

"เจ็บเหรอครับ?"

 

"น...นิดหน่อย"

 

"งั้นผมจะค่อยๆทำนะครับ" เสียงเข้มเอ่ยพลางลูบไล้ร่างกายขาวเนียนไปเรื่อยๆ เพื่อให้อีกคนรู้สึกผ่อนคลาย แต่จริงๆแล้วไม่ใช่แค่คนตัวเล็กหรอกที่เกร็ง เจ้าเซฮุนน้อยของเขาเองก็เกร็งมากเหมือนกันเพราะช่องทางของอีกคนบีบรัดแน่นจนปวดตุ๊บๆไปหมด

 

"อ่า....อย่ารัดแน่นนักสิครับ"

 

"ก...ก็มัน" เขาอยากจะมุดหน้าลงไปกับเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย คนตัวสูงก็เป็นเสียแบบนี้....ชอบพูดจาทะลึ่งให้เขาต้องรู้สึกอายทุกที

 

"อ่ะ....อ๊า!!" แบคฮยอนเริ่มครางอื้ออึงออกมาเมื่อสะโพกแกร่งเริ่มขยับเข้าออก มือหนาสองข้างค่อยๆวางลงบนก้นกลม ก่อนจะบรรเลงจังหวะรักให้เร็วขึ้นอีก

 

"ซ....เซฮุน" แบคฮยอนร้องเรียกชื่อคนด้านหลังอย่างออดอ้อน พร้อมแอ่นสะโพกด้วยความรู้สึกเสียวซ่านเกินบรรยาย

 

"เรียกอีกสิครับ.....เรียกชื่อผม"

 

"อื้อออ!....เซฮุน!!" เสียงเรียกชื่อทำให้คนตัวสูงพอใจเป็นอย่างมาก เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น กระแทกกระทั้นเน้นๆให้แรงขึ้นไปอีก ตามอย่างที่ใจของเขาต้องการ

 

"อ่าาาาส์....พี่ครับ" เสียงทุ้มครางต่ำในลำคอก่อนจะก้มลงจูบแผ่นหลังขาวเนียนแล้วเอื้อมมือไปบดขยี้เม็ดไตสีชมพูสด โดยที่สะโพกแกร่งยังคงขยับเข้าออกไม่หยุด

 

"อื้อออ!!!....พ....พี่ไม่ไหวแล้ว" ความเสียวซ่านขั้นสูงสุดพุ่งเข้าโจมตีคนตัวเล็กจนยืนแทบไม่ไหว ขาเรียวสั่นพั่บๆจนน่ากลัว ร่างกายก็เริ่มอยู่ไม่สุข

 

"ยืนไม่ไหวงั้นเราไปนั่งกันดีมั้ยครับ?" เสียงเข้มเอ่ยก่อนจะถอนแก่นกายใหญ่โตออก แล้วพาอีกคนไปที่ชักโครก เขานั่งลงไปแล้วค่อยๆเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่ยืนอยู่

 

"เอาใจผมหน่อยสิครับ ผมเป็นผู้เสียหายนะ"


ใบหน้าหล่อยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมตบที่ตักสองสามทีเป็นการบอกให้อีกคนมานั่งตรงนี้ ร่างเล็กยอมไปนั่งคร่อมอีกคนแต่โดยดีอย่างไม่อิดออด มือเล็กจับแท่งเนื้อร้อนตั้งให้ตรงกับช่องด้านหลังของตัวเองแล้วค่อยๆนั่งลงไป

 

"อ๊าาาา/อ่าาาา!!" ทั้งสองครางออกมาพร้อมกันเมื่อความเสียวซ่านเข้าเล่นงาน มือเล็กค่อยๆวางสองมือลงที่บ่าแกร่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงหน้า

 

"ต้องทำยังไงนายถึงจะพอใจ..." เสียงเล็กเอ่ยถาม เขาไม่รู้ว่าต้องทำแบบไหนถึงจะสามารถไถ่โทษที่ตัวเองทำเอาไว้ได้

 

"ทำตามใจพี่เลยครับ" เซฮุนเอ่ยพลางยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

 

สำหรับเขา....แค่เป็นพี่แบคฮยอน เขาก็พอใจแล้ว

 

"อ่าาาา...." สะโพกเล็กเริ่มขยับยกขึ้นยกลงเป็นจังหวะช้าๆ ถึงจะช้า....แต่เขาก็รู้สึกถึงความตั้งใจของคนตัวเล็กที่อยากจะทำให้เขาพอใจ

 

"แบบนี้นายชอบหรือเปล่า?"

 

"ชอบครับ....ชอบทุกอย่าง" ได้ยินอย่างนั้นคนตัวเล็กก็ได้ใจ เขาเริ่มขยับสะโพกให้เร็วขึ้นตามที่ใจตัวเองต้องการ

 

"อ่ะ!.....อ๊ะ!.....อ๊า!....อื้อออ!!!" สะโพกอวบขย่มแท่งเนื้อร้อนรุนแรง ก่อนจะร้องครางออกมาเสียงดังอย่างเสียวซ่าน ตอนนี้เขาคือผู้คุมเกมทั้งหมด เขามีสิทธิ์ขยับและควบคุมจังหวะได้ตามที่ใจคิด และยังสามารถควบคุมความแรงและความลึกได้อีกด้วย

 

มันเสียว....จนแทบจะขาดใจ

 

"ชู่ววว....ร้องดังระวังพ่อกับแม่จะได้ยินนะครับ" คนตัวสูงเอ่ยแซวคนที่นั่งคร่อมเขาอยู่ด้านบน

 

"ห...ห้องมันเก็บเสียง....อ๊าาา!!" แบคฮยอนไม่กังวลเรื่องเสียงร้องหรอก เพราะห้องของเขาเป็นห้องเก็บเสียงชั้นดีที่เอาไว้ใช้เวลาร้องเพลง แต่ก็ไม่เคยนึกว่ามันจะมีประโยชน์ในเวลาแบบนี้ด้วย

 

"อาา.....งั้นก็ร้องดังๆได้สินะครับ" เสียงเข้มเอ่ยก่อนจะวางมือลงบนเอวคอดแล้วสวนสะโพกขึ้นไป

 

"อ๊ะ!....อ๊ะ!....อ๊า!!" ยิ่งคนตัวสูงสวนสะโพกขึ้นมาแรงเท่าไหร่ เอ็นอุ่นๆอันใหญ่โตก็ยิ่งเข้าไปได้ลึกมากเท่านั้น และทุกครั้งเมื่อหัวของมันกระแทกโดนจุดอ่อนไหวภายใน ร่างกายเล็กก็จะกระตุกขึ้นมาทุกครั้ง

 

"ลึก.....อ๊ะ!.....ลึกเกินไปแล้ว....อ๊าาา!!" เล็บเรียวจิกลงที่บริเวณไหล่แกร่งของอีกคนอย่างเสียวซ่าน เพราะไอ้เจ้าเซฮุนน้อยที่ไม่น้อยแล้ว มันเข้ามาลึกเสียจนเขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

 

"อื้ออออ!!! เสร็จพร้อมกันมั้ย พ....พี่ใกล้แล้ว.....อ๊าาา!!!" เสียงเล็กเอ่ยพร้อมขย่มร่างกายด้วยจังหวะที่เร็วและแรงขึ้นไปอีก ราวกับกำลังควบม้าอยู่ในทุ่งกว้าง

 

มือเล็กข้างหนึ่งผละออกจากบ่าแกร่งแล้วกอบกุมส่วนอ่อนไหวของตัวเองไว้ ยิ่งสะโพกเล็กขยับเร็วเท่าไหร่....จังหวะของมือก็เร็วขึ้นเท่านั้น

 

"ผม....อ่า....ใกล้แล้วเหมือนกันครับ" เซฮุนครางต่ำในลำคอเมื่อรู้สึกเมื่อกำลังจะถึงจุดสุดยอด

 

"พี่ครับ.....อ่าาาาส์" มือหนาคว้าใบหน้าหวานของอีกคนมาจูบ ลิ้นร้อนตวัดพันกันจนยุ่งเหยิงพร้อมสวนสะโพกแกร่งขึ้นไปไม่หยุด เช่นเดียวกับคนตัวเล็กที่เอาแต่ขย่มรุนแรง ไม่ยอมลดจังหวะลงเลยแม้แต่น้อย...

 

มีแต่จะเพิ่มขึ้นเสียด้วยซ้ำ....

 

"อ๊าาา!....เซฮุน....ส....เสียว!!!"

 

"อ่าาา..."

 

"อ่ะ!....อ๊ะ!....อ๊าาาา!!!"

 

"อ๊าาา!!/อ่าาาส์" สุดท้ายแบคฮยอนก็ปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเต็มหน้าท้องคนตัวสูง และอีกไม่นานนักคนตัวสูงก็ปลดปล่อยลูกหลานหลายล้านตัวเข้าไปแหวกว่ายในช่องทางอ่อนนุ่ม

 

"อุ่นจัง...." เสียงเล็กพึมพำออกมาเมื่อรู้สึกถึงน้ำอุ่นๆที่ไหลเวียนอยู่ในช่องทางของตัวเอง

 

"พอใจหรือยังเด็กบ้า..." เขาเอ่ยก่อนจะทิ้งศีรษะลงบนไหล่กว้างอย่างอ่อนแรง

 

"พี่คิดว่า....ทำแค่นี้จะสามารถชดเชยเวลาหนึ่งเดือนที่หายของผมได้เหรอครับ?"

 

"แล้วจะให้ทำยังไงเล่า!" เขาเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะยู่หน้างอแงใส่อีกคน

 

"ยังไงน่ะเหรอครับ..."

 

"...."

 

"ก็ทำจนกว่าผมจะพอใจ"

 

"...."

 

"แล้วผมก็เป็นพวกพอใจยากซะด้วยสิครับ..."

 

พูดจบร่างสูงก็อุ้มคนตัวเล็กขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปยังเตียงนอน โดยที่ยังไม่ได้ถอนแก่นกายใหญ่โตออก เขาวางร่างเล็กลงบนเตียงเบาๆก่อนจะเริ่มขยับสะโพกแกร่งอีกครั้ง...

 

กิจกรรมเข้าจังหวะยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ...

 

แบคฮยอนยังต้องชดเชยช่วงเวลาที่หายไปให้กับคนตัวสูง

 

และแน่นอนว่าต้องทำให้ดีที่สุด...

 

จนกว่าโอเซฮุนจะพอใจ

ไม่มีความคิดเห็น: